De Amerikaanse stierkikker komt nog steeds voor in de Molse Nete. Deze invasieve soort is een bedreiging voor onze lokale natuur. Daarom gaat de provincie Antwerpen samen met PXL hogeschool, het Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek (INBO) en het Agentschap voor Natuur en Bos (ANB) gericht op zoek naar de Amerikaanse stierkikker. Het doel is om de soort daar helemaal uit te roeien.
Environmental DNA
Om te weten waar de Amerikaanse stierkikkers precies zitten, verzamelde het team aan het begin van deze zomer waterstalen. Daarin zoeken de onderzoekers naar environmental DNA (eDNA). Dat DNA toont aan of de stierkikker in een vijver aanwezig is en of de soort zich er voortplant. Op deze aangewezen locaties vangt de ploeg dan met schietfuiken de kikkers en larven af.
De techniek is bovendien bijzonder gevoelig: in een olympisch zwembad kan ze de aanwezigheid van één kikkervisje detecteren.
Bedreiging
De Amerikaanse stierkikker, die afkomstig is uit de VS en Canada, komt sinds de jaren '90 ook hier voor en kan meer dan 20 cm groot worden.
De kolos eet tal van lokale vissen, libellen, kikkers en zelfs kleine watervogels. De stierkikker kan ook drager zijn van een schimmel die dodelijk is voor het inheemse waterleven. Bovendien legt een vrouwelijke stierkikker tot 20.000 eieren per keer. Reden genoeg dus om de soort gericht te blijven bestrijden.
Je steentje bijdragen: hoor jij het geluid van de Amerikaanse stierkikker? Geef deze door via waarnemingen.be.
